Voor het voetlicht: Brion Koullen

[26-11-2005] Met de nodige scepsis schreef ik aan Bert Verton: “Je kunt die problemen op de website van de PLDB plaatsen, maar geloof nu maar niet dat er ook maar iemand op reageert.” Jarenlang heb ik de damrubriek van het Limburgs Dagblad geredigeerd. Een enkele keer liet iemand (mondeling) merken dat hij de inhoud had gelezen of nagespeeld, maar schriftelijke reacties kwamen er nauwelijks. Alleen als er prijzen te verdienen waren, kwam er respons van dammers die nog net voldoende prijsbewust waren om er een postzegel aan te wagen. Waar ik wel reacties op kreeg, dat waren verhaaltjes. Toen ik regelmatig een column schreef voor Het Damspel, met veelal gefantaseerde gebeurtenissen, ja, toen regende het commentaar. “Is je man werkelijk zo?”, vroegen ze aan mijn echtgenote. Aan mij durfden ze die vraag niet te stellen, want stel je voor dat die gek gevaarlijk was….

Mijn pessimisme was ongegrond. Al een paar dagen nadat mijn bijdrage op de website was geplaatst, ontving ik een mail van Brion Koullen. Ik wist dat de Limburgse topdammer zich op het glibberige pad van de damproblematiek had gewaagd, maar wachtte geduldig af, of zijn ster zou rijzen. Brion had een goed resultaat geboekt in de wedstrijd voor beginnende problemisten. Daarna kwam ik hem tegen in de kolommen van het vakblad de Problemist; het orgaan van de Kring voor Damproblematiek.
“Is er ook plek voor een gast/beginnersrubriekje?” vroeg Brion nieuwsgierig. Hij liet zijn vraag vergezeld gaan van een viertal problemen. En mijn antwoord aan Brion is een antwoord aan alle Limburgse dammers: “Als het een rubriek wordt voor de Limburgse dambond, dan is het wenselijk dat er ook Limburgers aan het woord komen.” Wel zullen de producten langs de meetlat van de Scherpe regels worden gelegd, maar eventuele tekortkomingen hoeven publicatie niet in de weg te staan..
Brion stuurde zijn mail op 5 september. Hij heeft lang moeten wachten voor ik iets met de problemen ging doen. Sorry, mensen, ik zal geen regelmatige bijdrage leveren, want nadat ik ben opgehouden met werken, kom ik altijd tijd te kort.
Kijkt u mee naar het volgende kwartet:

[1] 11-7, 32-27! (12-18) 27-21, 31-27, 33x2, 39x19, 19x30, 14-9, 2x6.

Een prachtig volwassen probleem met leuke slagwisselingen na 31-27. Een dwangzet in een positie met een schijf minder komt niet zo vaak voor, want het is moeilijk sluitend te krijgen. Als ik een minpuntje mag noemen, dan wijs ik op de vrije vogels 11 en 14 die als dolle zwaluwen het hoge zwerk doorklieven. Begrijp me goed: het is in dit probleem niet te vermijden. Een kunstenaar moet een beetje geluk hebben om tot het ideale kunstwerk te komen.

[2] 40-34, 50-44, 12-8, 48-43, 27x29, 17x10, 45x3, 3x31, 47-41 (37-42) 41-37, 46-41.

Opnieuw worden we getroffen door een ingenieus slagsysteem. Het vrijmaken van veld 14 door een voorafgaande slag naar 10 is heel vaak vertoond. Arie van der Stoep heeft er een boekje vol van verzameld (“Kannetjes”, noemt hij zulke problemen.) Apart in dit probleem is echter het ontstaan van de slag 28x26. Alle schijven eromheen verdwijnen, voor de slag- pikant naakt- wordt vertoond.

[3] 26-21, 20-15 (b.v. 28x17) 8-3, 43x41, 48-42, 13-9, 19x8, 15x4, 4x40, 3x30, 49x38.

Het schouwspel met de witte dammen die zichzelf opofferen en als vuurwerk in de lucht uiteenspatten, is ludiek, maar het spijt me voor Brion: dit kan echt niet. Waarom niet?, zult u vragen. De aanvangsstand is onmogelijk. Zwart heeft geen reglementaire laatste zet of slag kunnen doen. Dat is een (logisch) vereiste in de problematiek. Er kunnen op dit probleem meer aanmerkingen worden gemaakt. Het is niet fraai dat schijf 8 slechts één stapje hoeft te doen om dam te halen. Dat is geen sterke troef. Het valt mij op dat partijspelers die zich op problematiek toeleggen, geen enkele schroom lijken te hebben om wilde standen op het bord te zetten. Vaak hebben ze zulke problemen in hun vorige leven sterk bekritiseerd. Het idee van dit probleem is te verbeteren. Ik heb Brion gevraagd dat zelf te doen, want hij is de geestelijke vader van het gecompliceerde slagsysteem.

[4] 29-23, 20-14, 36-31, 17-12, 12x1, 1x27 (over 29,39,37,21,13,24,40 en 27) (4-9, 33-39) 4-22 (39-43) 22-18!

Ik vind dit werkstuk minder mooi dan de nummers 1 en 2. Het begin is minder spectaculair. Niettemin is de situatie na 17-12, 12x1 aardig. Je moet goed kijken hoe de winnende slag tot stand komt.